(Kim, 13 februari 2026)
Parijs, 1756. In de koets op weg naar het hof van tsarina Elisabeth van Rusland voelt Chevalier d’Éon dat zijn leven eindelijk richting heeft gekregen. d’Éon is altijd een buitenbeentje geweest en is voortdurend op zijn hoede. Zijn frêle postuur en bedachtzame houding wekken zowel fascinatie als agressie van zijn omgeving op. Met buitengewone kennis en als vaardig schermer weet d’Éon desondanks de aandacht van de Franse koning te trekken en wordt hij als diplomaat en als spion belast met belangrijke buitenlandse missies. Zijn talent om zich moeiteloos te bewegen onder de machtigen der aarde en de intellectuele elite is spraakmakend.
Wanneer d’Éon ook buiten gemaskerde bals voor vrouw wordt aangezien, krijgt ze het in het publieke leven steeds lastiger. Zodra de buitenwereld haar beschouwt als de vrouw die ze zich altijd al voelde, kan d’Éon onmogelijk standhouden in een mannenwereld. Door de naderende Franse Revolutie worden al haar zekerheden nog meer aan het wankelen gebracht en ze ziet zich genoodzaakt opnieuw de strijd aan te gaan.
d’Éon vertelt zijn verhaal rechtstreeks aan Mary. Deze manier van vertellen zorgt ervoor dat je je als lezer ook aangesproken voelt. Daardoor heb je het gevoel alsof je echt in het verhaal aanwezig bent. Interessante manier van vertellen door Lianne Damen.
Damen heeft een aantal historische feitjes in het verhaal van ‘En garde’ verwerkt. Ze doet dit op een boeiende manier zonder dat het oninteressant of iets dergelijks wordt. Het voegt juist wat toe aan het verhaal. Echter zaten er wel wat momenten tussen die ik minder boeiend vond of waar ik wat minder mee had. Ook waren sommige overgangen wat abrupt, waardoor ik een beetje uit het verhaal werd gehaald.
Richting het einde van ‘En garde’ werd ik weer helemaal meegenomen in het verhaal en kan ik concluderen dat Damen een bijzondere historische roman heeft geschreven over een onderwerp waar ik uit die tijd nog niet veel van afwist.