‘Ik heb met stijgende bewondering voor het grondige onderzoek en kennis van de achttiende eeuw dit boek gelezen. Wat ik zo mooi vind, is de beschrijving van de overgang van een mannenleven naar een vrouwenleven. Eindelijk kan d’Eon zichzelf zijn en zich vrouw voelen, tegelijkertijd wordt ze letterlijk en figuurlijk ingesnoerd en kan ze haar talenten niet meer ontplooien. Wat zou haar avontuurlijke leven anders zijn gelopen als ze niet bij de geboorte dat kleine wormvormige aanhangsel had gehad. Dan had ze net als haar zuster haar dagen in haar geboortestreek moeten slijten in afwachting van de politieke ontwikkelingen.’ Anne M. op Hebban (9 april 2026): vier sterren!
En garde, De smeekbede en andere projecten